Małgorzata Samborska określa swoją twórczość jako haftowanie „esencją”. Interesuje ją moc i wieloznaczność słów – to, w jaki sposób pojedyncze zdania potrafią kształtować emocje, relacje i rzeczywistość. Jej prace są refleksją nad językiem, jego warstwami i ukrytymi znaczeniami, które można dosłownie „wszyć” w materię.

Na wystawie w Suchym Lesie artystka zaprezentuje dwa cykle: Siej zlepszenie – inspirowany poppsychologicznym językiem, coraz częściej obecnym w codziennej komunikacji, oraz Coś pewnego na stałe – kolekcję haftowanych „miłosnych sloganów”, zaczerpniętych z aplikacji randkowych. Oba projekty ujawniają charakterystyczne dla Samborskiej „myślenie esencją” i pokazują, jaką moc ma słowo – pojedyncze, pozornie banalne zdanie, które przy uważnym spojrzeniu odsłania zaskakująco wiele. Być może to właśnie w krótkim opisie, a nie w zdjęciu, kryje się najwięcej prawdy o człowieku?

W cyklu Siej zlepszenie artystka sięga po używane serwetki – kupione lub przekazane, często już wcześniej ozdobione cudzym haftem – i wplata w nie teksty inspirowane profesjolektem języka terapeutycznego. Ten projekt jest krytycznym namysłem nad „przeterapeutyzowaną” komunikacją współczesności – jej schematami, uproszczeniami i wpływem na nasze relacje. Użycie serwetek z historią otwiera dodatkowy dialog: pomiędzy artystką a anonimową hafciarką, pomiędzy czułością a zmęczeniem, pomiędzy pragnieniem braku zmian a potrzebą sprzeciwu.

„Siej zlepszenie” to nie tylko prezentacja haftów, lecz także zaproszenie do refleksji nad tym, jak słowa – powtarzane, zasiewane i krążące w codziennym obiegu kulturowym – wpływają na nasze myślenie i sposób bycia.

Wernisaż stanie się wyjątkową okazją do spotkania z Małgorzatą Samborską, poznania jej perspektywy i doświadczenia haftu jako współczesnego medium artystycznego, w którym tradycja rzemiosła łączy się z krytyczną refleksją nad językiem i kulturą.

Artystka tak mówi o procesie haftowania: „Haft to dla mnie joga dłoni, rodzaj medytacji w ruchu. To także forma współczesnego aktywizmu, analogowej partyzantki. Żyjemy w świecie przymusu produktywności, czyli tam, gdzie liczy się wydajność i szybkość, a nie dokładność i głębsze zrozumienie. Uwielbiam haft za jego powolne tempo, za naukę cierpliwości i skupienia, który poprzez swoją fizyczność i namacalność daje natychmiastowe poczucie sprawczości. Wierzę, że jego wywrotowy potencjał delikatności i empatii jest tym, czego teraz potrzebujemy.”

W ramach wernisażu zapraszamy również na warsztat haftowania liter „Daje Słowo” z Małgorzatą Samborską

wystawa potrwa do 11.11.2025

 

Małgorzata Samborska

Artystka – hafciarka, marketingowiec-freelancer. Pochodzi z rodziny artystów: kowali, ceramików, rzeźbiarzy i malarzy. Studiowała Animację Kultury we Wrocławiu oraz Wiedzę o Kulturze i Filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przez pięć lat uczyła haftu w krakowskiej Szkole Haftu Złote Rączki Moniki Drożyńskiej. Mieszka w Krakowie. Jej prace były prezentowane m.in. na wystawach indywidualnych: „Nie bój nić”, Instytut Wzornictwa Przemysłowego, Warszawa (2024); „Nie bój nić”, Galeria Przytyk, Tarnowskie Góry (2023) oraz na wystawach zbiorowych: IV Biennale Tkaniny, Poznań (2023); „Makatka wywrotowa”, Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu (2020). W swojej twórczości bada pojemność, znaczenie i esencję języka, tworząc cykle prac oparte m.in. na tekstach z aplikacji randkowych oraz na profesjolekcie języka terapeutycznego obecnym w codziennej komunikacji. Haftem krzyżykowym eksploruje sposoby pamiętania i postrzegania rzeczywistości.